Љупчо Зиков: Зошто домашниот образовен систем има двојно повеќе предмети од приватните школи и светот?

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Љупчо Зиков: Зошто домашниот образовен систем има двојно повеќе предмети од приватните школи и светот?

04 септември 2026

• од Гоце Кически

Сè погласни се критиките во јавноста за преоптовареноста на учениците во македонскиот образовен систем. На оваа тема свој осврт даде Љупчо Зиков, кој преку конкретен пример ја илустрираше апсурдноста на домашните наставни програми во споредба со оние во развиените земји.

Според Зиков, парадоксот е најочигледен кога ќе се спореди бројот на предмети што ги изучуваат децата во државните училишта со оние во приватниот сектор и надвор од границите на државата.

15 предмети – преголем товар за учениците

Осврнувајќи се на тежината на образовниот процес, Зиков посочи дека системот дома е непотребно комплициран.

„Еден пример ќе земеме – наставните програми. Да ги гледаме колку е сето тоа тешко овде, а колку е сè полесно надвор. Сите сме се соочиле со таков тип разговори, дали во семејството, дали кај пријателите. Не може дете од седмо одделение да има петнаесет предмети,“ потенцираше тој.

Ваквиот обем на материјал, според него, претставува претежок товар за учениците во таа возраст, кој не гарантира подобри резултати.

Квалитет наспроти квантитет: Како е во приватните школи и странство?

Како директен контраст на државниот систем, Зиков ги посочи приватните образовни институции во земјава, каде што бројот на предмети е преполовен.

Приватни училишта во Македонија: Наместо 15, учениците имаат максимум 7 до 8 предмети.
Развиени образовни системи: Фокусот е на суштинско знаење, а не на бројност.

„Да излезете надвор во држави со уредено образование, кај што општеството генерира сигурно попаметни луѓе од нас, работите се поинакви,“ заклучува Зиков.

Неговата изјава повторно го отвора клучното прашање за креаторите на политиките: Дали е време македонското образование конечно да го намали квантитетот на предмети на сметка на вистинскиот квалитет на знаење?