Најчевска: Врсничкото насилство во Аеродром е „огледало“ на нашето политизирано општество

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Најчевска: Врсничкото насилство во Аеродром е „огледало“ на нашето политизирано општество

03 јули 2026

• од Темелко Тошев

Неодамнешниот случај на врсничко насилство во скопската општина Аеродром, кој предизвика бурни реакции во јавноста, стана предмет на остра анализа од страна на професорката Мирјана Најчевска. Таа преку својот став упати директна критика кон воспитните модели во семејствата, но и кон поширокиот општествен амбиент што го диктираат политичките структури во државата.

Најчевска смета дека однесувањето на децата кои учествувале во насилството, оние кои го набљудувале и снимале, па дури и самото дете кое го трпи насилството, не е изолиран инцидент, туку директен одраз на вредностите кои им се всадуваат уште од најмала возраст.

„Продукти на воспитувањето и партиското општество“

Во својата реакција, професорката недвосмислено ја лоцира одговорноста кај возрасните, нагласувајќи дека децата се само рефлексија на светот што го создаваат возрасните:

„Децата кои тепаа друго дете и оние кои тоа го гледаа и се смееја се продукт и копија на своите родители и продукт на општеството кое го создаваат и одржуваат нашите политички партии“, истакнува Најчевска.

Според нејзината анализа, профилот на однесувањето кај секоја група вклучена во инцидентот е резултат на специфичен вид воспитување:

Насилниците: Дете кое врши насилство е воспитано да верува дека силата е начин за решавање на проблемите.
Сведоците: Дете кое не реагира, па дури и се смее на насилството, е воспитано во дух на индиферентност или немоќ.
Жртвите: Најчевска оди чекор подалеку, наведувајќи дека и детето кое трпи насилство е така воспитано – да ја прифати улогата на жртва без отпор.

Критика за системот и политичката одговорност

Во овој контекст, Најчевска ја проширува одговорноста надвор од рамките на семејниот дом. Таа посочува дека системот во кој функционираат децата е креиран од политичките партии, кои преку своето делување, реторика и начин на меѓусебна комуникација, поставуваат стандарди кои децата ги усвојуваат како модел на однесување.

„Секое дете кое прави вакво нешто било така воспитано. Секое дете кое не реагира кога ќе види насилство било така воспитано. Секое дете кое трпи насилство било така воспитано. Од неговите родители и наставници и сите возрасни околу него“, заклучува таа.

Овој став на професорката Најчевска дополнително ја вжештува дебатата за тоа дали општеството во државата е длабоко инфицирано со култура на насилство и апатија, и дали е воопшто можно да се промени однесувањето на најмладите без коренити промени во однесувањето на возрасните, како на семејно, така и на институционално и политичко ниво.

Кој е вашиот став по повод оваа анализа на професорката Најчевска – дали сметате дека политичката клима во државата директно влијае на порастот на врсничкото насилство кај децата?